Karta Praw Osób Niepełnosprawnych

Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 sierpnia 1997 roku

Artykuł 1

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uznaje, że osoby niepełnosprawne, czyli osoby, których sprawność fizyczna, psychiczna lub umysłowa trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza lub uniemożliwia życie codzienne, naukę, pracę oraz pełnienie ról społecznych, zgodnie z normami prawnymi i zwyczajami, mają prawo do niezależnego, samodzielnego i aktywnego życia oraz nie mogą podlegać dyskryminacji. 
Sejm stwierdza, iż oznacza to w szczególności prawo osób niepełnosprawnych do: 
– dostępu do dóbr i usług umożliwiających pełne uczestnictwo w życiu społecznym, 
– dostępu do leczenia i opieki medycznej, wczesnej diagnostyki, rehabilitacji i  edukacji leczniczej, a także do świadczeń zdrowotnych uwzględniających rodzaj i stopień niepełnosprawności, w tym do zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, sprzęt rehabilitacyjny, 
– dostępu do wszechstronnej rehabilitacji mającej na celu adaptację społeczną, 
nauki w szkołach wspólnie ze swoimi pełnosprawnymi rówieśnikami, jak również do korzystania ze szkolnictwa specjalnego lub edukacji indywidualnej, 
pomocy psychologicznej, pedagogicznej i innej pomocy specjalistycznej umożliwiającej rozwój, zdobycie lub podniesienie kwalifikacji ogólnych i zawodowych, 
– pracy na otwartym rynku pracy zgodnie z kwalifikacjami, wykształceniem i  możliwościami oraz korzystania z doradztwa zawodowego i pośrednictwa, a gdy niepełnosprawność i stan zdrowia tego wymaga - prawa do pracy w warunkach dostosowanych do potrzeb niepełnosprawnych, 
– zabezpieczenia społecznego uwzględniającego konieczność ponoszenia zwiększonych kosztów wynikających z niepełnosprawności, jak również uwzględnienia tych kosztów w systemie podatkowym, 
– życia w środowisku wolnym od barier funkcjonalnych, w tym: 
dostępu do urzędów, punktów wyborczych i obiektów użyteczności publicznej; 
– swobodnego przemieszczania się i powszechnego korzystania ze środków transportu; 
– dostępu do informacji; 
– możliwości komunikacji międzyludzkiej,
– posiadania samorządnej reprezentacji swojego środowiska oraz do konsultowania z nim wszelkich projektów aktów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych, 
– pełnego uczestnictwa w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz rekreacji i turystyce odpowiednio do swych zainteresowań i potrzeb.

Artykuł 2

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stwierdzając, iż powyższe prawa wynikają z  Konstytucji, Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Konwencji Praw Dziecka, Standardowych Zasad Wyrównywania Szans Osób Niepełnosprawnych, aktów prawa międzynarodowego i wewnętrznego, wzywa Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i władze samorządowe do podjęcia działań ukierunkowanych na urzeczywistnienie tych praw.

Artykuł 3

Sejm Rzeczypospolitej wzywa Rząd Rzeczypospolitej Polskiej do składania corocznie w terminie do dnia 30 czerwca, informacji o podjętych działaniach w celu urzeczywistnienia praw osób niepełnosprawnych.

Artykuł 4

Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.